در مورد دو پست قبلی از همراهی همتون ممنونم.به درخواست دوست عزیزمون بحث رو تمومش میکنم.مثل اینکه اینجوری راحت تره.

هرچی خواستم پست بذارم نشد یهو چشمم خورد به نوشته های دکتر شریعتی که بی مناسبت با این روزها نیست.

خدا.علی.معبد.

چه خانه ی سرد و احمق و بی روحی است طبیعت که خدا از آن رفته باشد.

چه شب دراز و تاریک زمستانی است تاریخ که علی در آن مرده باشد.

و چه قبرستان عزادار و غم زده ای است زمین که در آن معبد نباشد.

راستی دوستان ازتون خواهش میکنم برید این پست استاد صلواتی عزیز رو بخونید خیلی آموزندست.http://www.faridsalavati.blogfa.com/post-192.aspx